Romatoid artrit (inflamatuar romatizma) nasıl tedavi edilir?

İnflamatuar romatizma için kesin bir tedavi yoktur. Diyabet ve yüksek tansiyon anlamına gelen diyabet gibi kronik bir durum olan romatoid artrit tedavisi ömür boyu sürebilir. Şu anda inflamatuar romatizma tedavisinde temel amaç, şikayetlere neden olabilecek şiddetli semptomları hafifletmek ve kişinin yaşam kalitesini en üst düzeye çıkarmaktır. Yaygın inflamatuar romatizmal hastalıkları tedavi ederken, önce romatoloji uzmanlığına dönülmelidir. Ayrıca ortopedist, fizyoterapist ve rehabilitasyon terapistinin ortak çalışması ve gerekli diğer uzmanlıklar gerekebilir.romatoid artrit tedavisi, romatoid artrit teşhisi, romatoid artrit ne demekRomatoid Artrit (İnflamatuvar Romatizma) İlaçları

Bir doktorun romatoid artrit tedavisi için önerdiği romatoid artrit ilaçlarının türleri, bireyin belirti ve semptomlarının ciddiyetine ve ne kadar süredir romatoid artritin etkisi altında olduklarına bağlı olarak değişecektir. Bu ilaçların romatoid artritin ilerlemesini yavaşlatarak eklemleri ve diğer dokuları geri dönüşü olmayan hasarlardan koruyabildiği gözlemlenmiştir. DMARD’ların yan etkileri vakadan vakaya değişir, ancak karaciğer hasarı, kemik iliği baskılanması ve ciddi akciğer enfeksiyonlarını içerebilir.

Romatoid artrit için kullanılan ilaçlar arasında nonsteroid antiinflamatuar ilaçlar bulunur. Bu ilaçlar ağrı ve iltihabı hafifletir. Yan etkileri mide tahrişi, kalp sorunları ve böbrek hasarı olan bu ilaçlar mutlaka doktorunuza danışılarak alınmalıdır. Kortikosteroidler gibi ilaçlar iltihabı ve ağrıyı azaltır ve eklem hasarını yavaşlatır. Ancak steroidlerin yan etkileri arasında kemiklerin incelmesi, kilo alımı ve diyabet bulunur. Doktorlar, ilacın dozunu kademeli olarak azaltmak için akut semptomları hafifletmek için sıklıkla kortikosteroidler reçete eder.

Nispeten yeni bir DMARD sınıfı olan biyolojik tepki değiştirici ilaçlar, çeşitli şekillerde bağışıklık sisteminin eklemlere ve dokulara zarar verebilecek iltihaplanmaya neden olan kısımlarını hedefleyebilir. Bu ilaçların yan etkileri, enfeksiyon riskinin artmasını da içerir. Dahası, romatoid artritli kişilerde daha yüksek dozlar akciğerlerde kan pıhtılaşması riskini artırabilir.

Romatoid artrit (iltihaplı romatizma) için fizyoterapi yöntemleri

Katılan doktor, hastayı, eklemlerinde esnekliği korumaya yardımcı olacak egzersizleri öğreten bir fiziksel veya mesleki terapiste yönlendirebilir. Terapist, kişi günlük görevleri yerine getirirken eklemlerdeki stresi azaltmanın yeni yollarını gösterebilir. Örneğin bir nesneyi kaldırırken elleriniz yerine ön kollarınızı kullanmanız daha uygun olabilir. Bununla birlikte, birçok geri dönüştürülmüş alet, eklemlerdeki stresi ve gerilimi azaltmaya yardımcı olabilir.

Romatoid Artrit (İnflamatuvar Romatizma) Cerrahisi

Durumda kullanılan ilaçlar eklem hasarını önlemede veya yavaşlatmada etkili değilse, doktor hasarlı eklemleri onarmak için ameliyat önerebilir. Ameliyatla kişi eklemi kullanma ve ağrıyı azaltma yeteneğini geri kazanabilir.

Romatoid artritin cerrahi tedavisinde çeşitli prosedürler kullanılır:

Eklemlerin füzyonu: Eklemin stabilizasyonu, yeniden hizalanması veya tamamen değiştirilmesi uygun bir seçenek olmadığında, ağrıyı gidermek için eklemin cerrahi füzyonu önerilebilir.

Sinovektomi: Eklemin iltihaplı astarını yani sinovyumu çıkarmak için yapılan bu ameliyat dizler, dirsekler, bilekler, parmaklar ve uyluklarda yapılabilir.

Tendonların Onarılması: Eklemlerin iltihaplanması ve hasar görmesi, bir kişinin eklemlerinin etrafındaki tendonların zayıflamasına veya yırtılmasına neden olabilir. Bu prosedürde cerrah eklemlerin etrafındaki tendonları onarabilir.

Toplam eklem değiştirme: Eklem değiştirme ameliyatı, yani toplam eklem değiştirme ameliyatı sırasında, cerrah bir kişinin ekleminin hasarlı kısımlarını çıkarır. Eklem metal ve plastik bir protez ile değiştirilir.

Omurga Enfeksiyonları Nelerdir?

Bazı durumlarda enfeksiyon omurganın kemik yapısında, omurlar arasındaki yastıkçıklarda (disk), omuriliği çevreleyen zarda (dura mater) veya omuriliğin etrafındaki boşlukta gelişebilir. Enfeksiyona çeşitli bakteri, virüs veya mantarlardan biri neden olabilir.omurgaOmurga enfeksiyonları, spinal cerrahi sonrası ortaya çıkabilir veya belirli risk faktörlerine sahip hastalarda kendiliğinden gelişebilir. Enfeksiyon için risk faktörleri yetersiz beslenme, zayıf bağışıklık sistemleri, HIV enfeksiyonu, kanser, diyabet ve obeziteyi içerir. Ayrıca çiğ süt ve süt ürünleri tüketen kişilerde Brucella bakterisi enfeksiyonu riski vardır.

Ameliyata özgü risk faktörleri uzun ameliyat süresi, alet kullanımı ve tekrar ameliyat olmak olarak sıralanabilir. Alınan önlemlere rağmen daha iyi hastanelerde bile enfeksiyon oranları özellikle alet kullanımı ile %4’e kadar çıkabilmektedir. Aynı bölgede tekrarlanan ameliyatlar bu riski daha da artırabilir. Ameliyat sonrası enfeksiyonların çoğu, ameliyat sonrası üçüncü gün ile ameliyattan sonraki üçüncü ay arasında ortaya çıkar.

Enfeksiyöz ve tümör cerrahisi; Bu hayati riskleri ortadan kaldırmaya yardımcı olur, hayat kurtarır ve hastaların mümkün olan en kısa sürede normal yaşama dönmelerini sağlar.

Omurga tümörleri veya enfeksiyonları, omurgadaki, sinirlerdeki veya yumuşak dokudaki herhangi bir kemikte oluşabilir. Tümörler genellikle iki şekilde ortaya çıkar; ilki omurganın ve omuriliğin yapısını oluşturan hücrelerde, ikincisi vücudun diğer bölgelerindeki tümörler omurgaya yayıldığında ortaya çıkar.

Omurga enfeksiyonlarının belirtileri nelerdir?

Ağrı genellikle spinal enfeksiyonun ilk belirtisidir. Bilinen kanser öyküsü veya enfeksiyon riski (şeker hastalığı, organ nakli vb.) olan hastalarda bel ağrısı ciddiye alınmalı ve değerlendirilmelidir.

Bilinen başka bir sorunu olmayan hastalarda, uzun süreli ağrı (3 haftadan fazla ve artan ağrı) durumunda, tümör veya enfeksiyonun araştırılması zorunludur. Ciddiye alınması gereken bir diğer semptom ise hastanın kısmi veya tam felç olmasıdır.

Omurga enfeksiyonunun bazı belirtileri şunlardır:

ateş

zayıflık

Baş ağrısı

boyun tutulması

Ameliyat yarası yerinde şişlik

doğruluk

kırmızılık

Bir akış olarak görünebilir.

Bazı durumlarda hasta kol ve bacaklarda uyuşma, his kaybı ve kas güçsüzlüğü hissedebilir. Bu sonuçlar bazı hastalarda çok sinsidir, bazılarında ise başlangıçtan itibaren ciddi görünmektedir.

Omurga enfeksiyonları nasıl teşhis edilir?

Tanı, hastanın öyküsü ve muayenesi ile başlar. Doktorunuz bir spinal enfeksiyonu teşhis etmek için size sorular soracaktır. Enfeksiyondan şüphelenirse sizden bazı testler yaptırmanızı isteyecektir. Bu testler çeşitli kan testleri (tam kan, CRP, sedimantasyon hızı) ve görüntüleme tekniklerini (doğrudan grafikler, BT, MRI ve sintigrafi) içerebilir.

Bu kan testlerinin sonuçları, ameliyattan sonra enfeksiyon olmasa bile biraz daha yüksek olabilir, ancak okumalarınız genellikle birkaç hafta içinde normale döner. Ameliyat sonrası dönemde veya ameliyat olmayan hastalarda enfeksiyondan şüpheleniliyorsa, bu testler önemli enfeksiyona işaret edebilir.

Sizden istenecek diğer laboratuvar testleri arasında enfeksiyonun varlığını kesin olarak gösterebilen ve enfeksiyona neden olan organizmanın türü hakkında bilgi veren kan kültürleri ve enfeksiyon bölgesinden biyopsi veya yara kültürü ile alınan doku örnekleri yer alır. … Biyopsi genellikle lokal anestezi ve floroskopi (bir görüntüleme cihazı) altında yapılır. Ayrıca ülkemizde sıklıkla karşılaştığımız Brucella enfeksiyonu için serolojik kan testleri, tüberküloz için PCR ve cilt duyarlılık testi (PPD) yapılabilmektedir.